Geen geluideisen aan medische praktijkruimte

De Wet geluidhinder bepaalt of nieuwbouw op een geluidbelaste locatie is toegestaan. Diezelfde wet stelt dan meestal eisen aan de gebouwindeling en de geluidwering van de gevels. Voor praktijken van huisartsen en fysiotherapeuten en dergelijke blijken echter geen regels te gelden. De Wet geluidhinder bepaalt in hoeverre het bouwen op een locatie is toegestaan, het Bouwbesluit bevat onder meer eisen die aan de geluidwering van de uitwendige scheidings- constructie van het gebouw worden gesteld. Deze worden onder meer bepaald door de hoogte van de geluidbelasting, het type buitengeluid en de gebruiksfunctie.

De Wet geluidhinder onderscheidt voor gezondheidszorggebouwen twee categorieën geluidgevoelige objecten:

1. Ziekenhuizen en verpleeghuizen.
2. Overige gezondheidszorggebouwen: verzorgingstehuizen, psychiatrische inrichtingen, medische centra, poliklinieken en medische kleuterdagverblijven.

Voor de tweede categorie – opgesomd in een limitatieve lijst - gelden, volgens zowel de Wet geluidhinder als het Bouwbesluit, strengere geluideisen dan voor de eerste categorie.

Uit recente correspondentie van LBP met het ministerie van VROM blijkt dat huisartsen- en fysiotherapiepraktijken en dergelijke niet binnen de definitie 'medische centra' vallen. Volgens het Ministerie vinden in een medisch centrum behandelingen plaats waarvoor rust nodig is, zoals in grotere ziekenhuizen. Ook gezondheidszorgverzamelgebouwen met daarin bijvoorbeeld een huisarts, fysiotherapeut, psycholoog, tandarts, diëtist, logopedist en een apotheek zijn dus geen medische centra, en dus ook geen geluidgevoelig object. En dat betekent weer dat er geen eisen zijn aan de maximaal toelaatbare geluidbelasting op de gevel.

Ook het Bouwbesluit maakt onderscheid tussen 'ziekenhuizen en verpleeghuizen' en 'andere gezondheidszorgfuncties'. Het Bouwbesluit stelt alleen eisen aan de geluidwering van gebouwen die volgens de Wet geluidhinder geluidgevoelig zijn en van kantoren. Gezien het voorgaande gelden dus geen eisen aan de geluidwering voor huisartsen- en fysiotherapiepraktijken en dergelijke. Die functies zijn immers niet geluidgevoelig.

Gezien het gebruik van dergelijke gebouwen vindt LBP het ongewenst dat dergelijke eisen ontbreken. Een zekere mate van rust is namelijk wel degelijk gewenst vanwege de hier gegeven zorg. Overwogen kan worden om daarom uit te gaan van de eisen die gelden voor ziekenhuizen, verpleeghuizen en woonfuncties. Waar deze leiden tot zeer zware geluidwerende gevelmaatregelen, zou ervan afgeweken kunnen worden.

Overigens is het vervallen van een eis aan geluidwering niet nieuw. In het verleden is deze voor logiesgebouwen verdwenen en in het concept Bouwbesluit 2009 is voorgesteld de eis voor kantoorgebouwen te laten vervallen. Toch worden in de praktijk in deze gevallen eisen aan de geluidwering gesteld om ongewenste situaties te voorkomen.