Stayokay in reuzenkubussen van Piet Blom


De Rotterdamse kubuswoningen van architect Piet Blom (1934 – 1999) zijn wereldberoemd. Minder bekend is dat het complex, dat gebouwd werd tussen 1982 en 1984, ook drie superkubussen bevat, die elk een inhoud hebben van 16 woonkubussen. In twee geschakelde kubussen aan de oostzijde van het complex, huisde voorheen de Academie van Bouwkunst. Toen in 2005 bekend werd dat de Academie (inmiddels Hogeschool Rotterdam) het kubuscomplex Blaakse Bos ging verlaten, besloot Stayokay de superkubussen aan te kopen en te verbouwen tot budgethotel.

Essentie
Architect Kees van Lamoen en Personal Architecture maakten samen het ontwerp voor de nieuwe invulling. Belangrijk uitgangspunt daarbij was dat de essentie van Bloms architectuur – kubusvormen op hun punt – ook in het interieur zichtbaar zou worden. Door het grote formaat was dat in de superkubussen namelijk niet het geval. Hiertoe is een oorspronkelijke zeskantige vide in de verdiepingsvloeren weer open gemaakt en is hierin – eveneens op zijn punt – een nieuwe kubus gehangen. Deze interieurkubus heeft exact de zelfde afmetingen als de 38 woonkubussen in het complex.



Verkeersknooppunt
Belangrijk uitgangspunt voor het – low budget – Stayokay is dat zij met zo min mogelijk personeel zoveel mogelijk gasten kunnen bedienen. Overzichtelijke plattegronden zijn hiervoor een eerste vereiste. Personal Architecture introduceerde hiervoor op alle verdiepingen een nieuwe centrale as, die de kamers ontsluit en de twee trappenhuizen aan weerszijden van het gebouw met elkaar verbindt. Deze centrale as voert middels 8,6 meter lange loopbruggen dwars door de heropende vide en interieurkubus. In de vide en interieurkubus is tevens een nieuwe liftkoker geplaatst. De kubus is daarmee niet alleen een oriëntatiepunt voor de gasten, maar tevens het belangrijkste verkeersknooppunt in het gebouw.

Schuine wanden
De interieurkubus is vier bouwlagen hoog en heeft ribbes van 7 m. De kubus is, evenals de bestaande woonkubussen, opgebouwd uit hsb-wanden en steunt af op de betonvloer van de tweede verdieping en op de stalen liftkoker. De kubus wordt aangelicht door van kleur veranderende LED-armaturen en zorgt voor transparantie en ruimtelijke werking in het gebouw. Ook genereren de kubus en de vide talloze doorkijkjes tussen de verschillende verdiepingen.

‘Tijdens de bouwvoorbereiding hebben we constant gehamerd op de eenvoud van het constructieprincipe van de kubus. In feite is deze niet anders dan zes wanden die schuin geplaatst zijn’, zegt Maarten Polkamp van Personal Architecture. ‘We hebben de aannemers en onderaannemers op het hart gedrukt dit gebouw niet anders te benaderen dan elk ander gebouw. Ondanks de grote hoeveelheid schuine gevels en de ingewikkeld ogende plattegronden die daaruit voortkomen, bestaat het gebouw gewoon uit vlakke vloeren en verticale kolommen. Tussen die vloeren construeren we met metal stud 49 gastenkamers, met daarin 250 bedden. Dat de scheidingswanden moeten aansluiten op de schuine gevels, is een detail van ondergeschikt belang.’

Lichte loopbruggen
De loopbruggen zijn naar wens van de architecten uitgevoerd in rank gedimensioneerd staal. IMd Raadgevende Ingenieurs linken realiseerde dat door de borstweringen uit te voeren als constructieve vakwerkliggers. Door de borstweringen te vullen met rvs-gaas blijft het vakwerk met haar diagonalen van ø 25 mm volledig in het zicht. De vloeren van de loopbruggen zijn uitgevoerd in 10 mm dikke staalplaat. De geringe hoogte hiervan maakte het mogelijk om binnen de dikte van de onderregel van het vakwerk de verlichting voor de onderliggende loopbrug te integreren.

Om de betonnen videranden zo min mogelijk te belasten, steunen de loopbruggen ook af op de constructie van de liftkooi. Dat was ook nodig omdat het vakwerk in de borstwering ontbreekt bij de toegang tot de lift.

Nieuwe lift
De nieuwe lift was in eerste instantie ontworpen als een lift zonder liftput (vallend onder de machinerichtlijn). Het construeren van een liftput was namelijk problematisch omdat het complex ruim 11 meter boven de Blaak hangt. De geringe snelheid van een putloze lift bleek bij nader inzien echter een te grote concessie op het functioneren van het hotel. Stayokay gaf daarom in de uitvoeringsfase opdracht om alsnog een snellere lift –dus met een liftput – te plaatsen.

Hiervoor is de begane grond open gezaagd en is een liftput gerealiseerd middels een staalconstructie die is ophangen aan de 1,2 m hoge brugliggers die de Blaak overspannen. De ‘kruipruimte’ onder de vloer was daarvoor net niet hoog genoeg. Daarom is de toegang tot de lift middels een hellingbaantje iets verhoogd. De positie van de lift is nu bepaald door de brugliggers. De lift staat om die reden niet haaks op de loopbruggen. Bovenin wordt de staalconstructie van de liftkoker nog onderbroken door een bestaande grote houten gelamineerde ligger onder de hoogste verdiepingsvloer. Omdat een andere positie van de lift niet mogelijk was moest deze in de liftkoker worden geïntegreerd.

Sloop en hergebruik
Bij de verbouw zijn waar mogelijk materialen hergebruikt. Zo zijn de stalen liggers waarmee de vides waren dichtgelegd, hergebruikt om een andere vide dicht te leggen. De houten delen waarmee de vloer in de vide op de 4e verdieping was dichtgelegd, zijn gebruikt om twee hoogslapers te realiseren. Voor de 49 badkamers in het hotel was het noodzakelijk veel doorvoeren in de vloeren te maken. Plaatsing van sanitaire ruimtes boven elkaar was vanwege de kenmerkende geometrie van het complex, nagenoeg onmogelijk. Bij het boren van de vele gaten in de vloer (soms tot wel Ø360 mm) liepen Kees van Lamoen en Personal Architecture tegen een probleem op dat volgens Van Lamoen typerend is voor de betonbouw uit de jaren ’80: In de vlakke betonvloeren (kanaalplaatvloeren middels ingestorte kartonnen kokers) bleken op diverse plaatsen ingestorte balkstroken aanwezig met veel extra wapening, met staven tot Ø25. Door het ontbreken van een groot aantal archieftekeningen, konden deze verzwaarde stroken niet al in de ontwerpfase worden getraceerd. Waar door de verzwaarde stroken werd geboord, zijn de vloeren op diverse plaatsen voorzien van lijmwapening, zowel onder als op de vloer. Vanwege de beperkte verdiepingshoogte (2,2 tot 2,6 meter) was versterking met stalen portalen niet mogelijk.

 

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.