In een woning die enkele jaren geleden is gebouwd en ingericht, komt de gelijmde houten parketvloer op een aantal plaatsen los van de ondergrond. Bij onderzoek bleek dat het vochtgehalte van de vloer sterk varieerde. Een recente verbouwing in de badkamer bleek de oorzaak.
In een woning met een gelijmde parketvloer is onzekerheid ontstaan over de oorzaak van het loskomen van deze afwerking. Nadat de bewoners de woning enkele jaren met veel plezier hebben bewoond, constateren ze dat de parketvloer op een aantal plaatsen los ligt en dat het aantal losliggende plekken bovendien toeneemt. De bewoners laten een onderzoek uitvoeren naar de oorzaak.
Luchtvochtigheid
Uit de toelichting van de bewoners blijkt dat ze al vijf jaar zonder problemen de woning bewoonden. Aan de gezinssamenstelling, het gebruik en de activiteiten was in die jaren weinig veranderd. Alleen was recent de badkamer verbouwd en uitgebreid.
In de woning waren enkele luchtbevochtigers aanwezig. De gemeten luchtvochtigheid bedroeg ongeveer 60 procent, een ideale waarde. Bij het onderzoek viel echter wel op dat het vochtgehalte van de houten vloerdelen opmerkelijk varieerde. Op sommige plaatsen werd een relatief hoge waarde gemeten, vooral in de nabijheid van de recent verbouwde badkamer. Het houtvochtgehalte was hier hoger dan verwacht bij de heersende relatieve luchtvochtigheid.
Verlijmd
Parketvloeren kunnen losliggend worden aangebracht of gehecht. Als deze vloeren hechtend worden uitgevoerd, gebeurt dit doorgaans door het verlijmen en eventueel vernagelen van een houten ondervloer op de dekvloer. Deze ondervloer kan bestaan uit spaanplaat broodjes of hout. Op deze ondervloer wordt dan het parket verlijmd en genageld.
De keuze om een parketvloer hechtend aan te brengen wordt meestal gemaakt om geluidsoverlast in de woning te voorkomen. Immers: het lopen op een losgelegde houten parketvloer met hard schoeisel is duidelijker hoorbaar. Ook het (laten) vallen van voorwerpen of schuiven van voorwerpen leidt op een niet-gehechte vloer tot meer geluid.
Het hechtend aanbrengen van een parketvloer is echter niet zonder risico. Bij hout kunnen niet alleen temperatuursvervormingen optreden, maar ook lengteveranderingen door vochtwisselingen van het hout. Als deze veranderingen en vervormingen groot zijn, is het mogelijk dat de lijmlaag de krachten niet meer kan opnemen. Behalve de lijmlaag kan echter ook de dekvloer de zwakke schakel zijn, ofwel de vloer waarop de houten ondervloer is gelijmd of een eventueel daarop aangebrachte egalisatie.
Relatieve luchtvochtigheid
Een andere mogelijkheid voor het loskomen van een parketvloer van de ondervloer is het onvoldoende in acht nemen van de relatieve luchtvochtigheid. Zo is er in de wintermaanden vaak een relatief lage luchtvochtigheid, waardoor het hout (sterk) kan krimpen. In de nazomer is de luchtvochtigheid juist vaak relatief hoog. Om de relatieve luchtvochtigheid enigszins te beheersen is het gebruik van luchtbevochtigers dus een voorwaarde in de wintermaanden.
Een te zwakke dekvloer of egalisatie, ligt buiten de verantwoordelijkheid van een koper/gebruiker. Het bewaken van de relatieve luchtvochtigheid is echter een aspect waar de eigenaar/gebruiker direct invloed op heeft.
Op zoek
Omdat in deze woning niet direct duidelijk was wat de oorzaak van de onthechting was, werd besloten tot enig destructief onderzoek. Daarbij werd allereerst een gat in de houten vloer geboord. Op deze wijze kon niet alleen visueel maar ook met behulp van metingen een indruk worden verkregen van het vochtgehalte van de dekvloer. Van de dekvloer werd een monster genomen, waarvan in het laboratorium het vochtgehalte werd bepaald. Daarnaast werd dit ook in het werk bepaald met behulp van een Carbidmeting. Hetzelfde gebeurde op een locatie waar relatief lage houtvochtigheidswaarden werden gemeten.
De verschillen waren duidelijk. Op plaatsen met een laag houtvochtgehalte was de dekvloer nagenoeg droog. Op de plaatsen met een hoog vochtgehalte bedroeg het vochtpercentage enkele procenten. Daarbij vertoonde de houten ondervloer eveneens sporen van vocht. Het kon dan ook niet anders dan dat er een oorzakelijk verband moest zijn tussen de verbouwwerkzaamheden en de min of meer plotseling ontstane schade. Immers: pas sinds de bouwactiviteiten aan de badkamer bleek de parketvloer te onthechten. In dit geval was er dus geen te zwakke dekvloer of vloeregalisatie aanwezig. Ook de relatieve luchtvochtigheid speelde geen rol.
De echte oorzaak
Nu de oorzaak van het loskomen van de vloer was gevonden, moest natuurlijk nog de bron worden gelokaliseerd. Metingen gaven aan dat ook de vloer in de badkamer vochtig was. De voegen tussen de tegels bevestigden dit enigszins door een witte verkleuring van calciumcarbonaat (ketelsteen).
Om de bron te lokaliseren is daarom ook in de badkamer destructief onderzoek uitgevoerd. Bovendien zijn waterleidingen afgeperst en zijn de afvoerleidingen inwendig beoordeeld. Uiteindelijk bleek een niet correct afgesloten afvoerleiding de oorzaak.
Meer informatie: www.technoconsult.nl
Tekst en beeld: Ir.Corné van der Steen, TechnoConsult B.V.
[fotoplayer]
