Complex met warmtewand en vacuümtoilet

Een bewonerscollectief ontwikkelde in Driebergen een ecologisch woonproject in een voormalige kloostertuin. Vanwege landschappelijke inpassing mochten de 20 woningen en gemeenschappelijke ruimte slechts 800 m2 grondoppervlak beslaan. Het leverde een compact complex op met woningen die sterk variëren in grootte en prijs. Architecten Eva van Panhuys en Rob Bais zetten hoog in op duurzaamheid. Wel had elke individuele bewoner als opdrachtgever daarin zelf het laatste woord, waardoor soms afwijkende keuzes werden gemaakt.

Groendak
De bebouwing bestaat uit twee blokken die in elkaar grijpen. Aan de westzijde is de plattegrond gekromd en loopt het dak op van twee naar vier bouwlagen. Dit is uitgevoerd als groendak. Dit blok is georganiseerd als rijtjeswoningen. Het blok haaks daarop bevat appartementen en heeft aan de achterzijde een centrale ontsluiting met lift en eikenhouten trappenhuis. Op het raakpunt van beide blokken ligt op de begane grond een poort en op de tweede verdieping een pleintje, met toegangen tot maisonnettes.

Kalkzandsteen op schuimbeton
Voor de fundering van het complex hebben Van Panhuys en Bais gekozen voor schuimbeton. Dat is een milieutechnisch goede keuze, het isoleert goed, maar het is ook gemakkelijk te verwerken op het aflopende terrein met variatie in bodemgesteldheid. En de plaats van wanden is volledig vrij.

In eerste instantie was het gehele woningontwerp gemaakt in houtskeletbouw, met een cellulose-isolatie. Aannemer Van Bekkum Houten stelde echter voor de kosten te reduceren door het in kalkzandsteen uit te voeren. De bovenste bouwlaag en de gevels zijn nog wel in houtskeletbouw uitgevoerd.