Gevel WNF niet duurzaam

In Zeist is een laboratoriumgebouw uit 1954 door architectenbureau RAU te Amsterdam getransformeerd tot een milieuvriendelijk kantoor voor het Wereld Natuur Fonds. Het is CO2–emissievrij, heeft een speklaag van 50 mm leemstuc en een gevel met voor 99 procent FSC – gecertificeerd hout. Toch laat de duurzaamheid te wensen over.

In het oude pand van het WNF Nederland, een villa in Zeist uit de jaren dertig, konden de inmiddels 130 medewerkers niet meer fatsoenlijk gehuisvest worden. Voor de nieuwe vestiging werd een voormalig laboratoriumgebouw aangekocht, gelegen in het landgoed Schoonoord, eveneens in Zeist. Dat moest de basis vormen voor een nieuw kantoor. En, zoals een zegsvrouw het uitdrukte: ‘Het WNF wil de mens in harmonie laten leven met de natuur; dat moest het gebouw ook uitstralen’. Bij de keuze voor materialen en installaties is met dat uitgangspunt rekening gehouden tot in het kleinste detail. Zo is het complete internationale netwerk van het WNF ingeschakeld om de afkomst van de materialen zorgvuldig te waarborgen. Hierbij werd niet alleen gekeken naar de milieubelasting van productie en transport, maar ook of er geen sprake was van kinderarbeid. Ook op toekomstig onderhoud werd gescreend. Dat is er niet zo erg goed uitgekomen.

Slopen en hergebruiken
Het oorspronkelijk kruisvormige gebouw, waar het Instituut voor Veeteeltkundig Onderzoek IVO in gevestigd was geweest, werd gekenmerkt door een donker en somber gangenstelsel. Geen oord om de WNF-boodschap uit te stralen. Daarom greep architect Thomas Rau duchtig in. Er moest heel wat gesloopt worden: de zuidvleugel, het kruispunt in het midden en de bovenste etage. Ook de vele bijgebouwen moesten eraan geloven. Daar stond tegenover dat niet alleen met nieuwe materialen gebouwd werd, maar ook een belangrijk deel van het sloopmateriaal hergebruikt kon worden. Bovendien kon het vrijgekomen terrein, waar de bijgebouwen stonden, worden teruggegeven aan de natuur, waardoor een open relatie ontstond met het omliggende park. Tot zover allemaal prachtig.

Nico Hendriks, emeritus hoogleraar materiaalkunde en duurzaam bouwen

Nico Hendriks was voorzitter van het Kiwa BDA Expert Centre Building Envelope in Gorinchem en doceert het onderdeel ‘gevels’ van het door hem ontwikkelde vak ‘Gevels en daken’ aan de TU Eindhoven. Tot zijn emeritaat was hij hoogleraar materiaalkunde en duurzaam bouwen. Voor Bouwwereld verzorgde hij de rubriek 'Gevels volgens Hendriks' waarin hij gebouwen beschrijft waar iets is misgegaan met de gevel. Zijn analyse: vaak zijn bouwmaterialen onoordeelkundig toegepast. Naar alle auteurs

Bekijk alle berichten

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.